ಪ್ರಪುಲ್ಲ ತುಳುನಾಡು ವಾರ್ತೆ
ಬಪ್ಪನಾಡು ಶ್ರೀ ದುರ್ಗಾಪರಮೇಶ್ವರಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪವಿತ್ರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತುಳು ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿ ತುಳುನಾಡಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆ, ಕುಲಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ತುಳು ಸಮಾಜದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆಗೆ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ತುಳುನಾಡಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆ, ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ, ಮಾತೃಮೂಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಕುಲಾಚಾರದ ಮಹತ್ವ ಹಾಗೂ ತುಳುನಾಡಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೂಲಭೂತ ಅಂಶಗಳ ಕುರಿತು ನಡೆದ ಚರ್ಚೆಗಳು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ದಿಕ್ಕನ್ನು ತೆರೆದವು. ಆ ಚಿಂತನೆಗಳ ಅವಲೋಕನವಾಗಿ “ಅಪ್ಪೆ ಬೇರ್ ದ ತುಳುನಾಡ್” ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು.
ತುಳುನಾಡು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶವಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಪರಂಪರೆ, ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಜೀವಂತ ನೆಲೆ ಎಂಬುದು ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯ ಕೇಂದ್ರ ಚಿಂತನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತದ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿದ್ದರೆ, ತುಳುನಾಡಿನ ವಿಶೇಷತೆ ಎಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದಿರುವ ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆ. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ತುಳುನಾಡನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ “ಅಪ್ಪೆ ಬೇರ್ ದ ತುಳುನಾಡ್” – ಅಂದರೆ ತಾಯಿಯ ಬೇರುಗಳ ತುಳುನಾಡು ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪದವಲ್ಲ; ಅದು ತುಳುನಾಡಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಸಂಕೇತ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು.
ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದಲೇ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೂಲ ನಿಯಮ. ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯದ ನಿರಂತರತೆ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಪರಂಪರೆ ಕೇವಲ ಜೈವಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ಸ್ಮೃತಿ, ಹಿರಿಯರ ಸಂಸ್ಕಾರ, ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆ, ಆರಾಧನಾ ಪದ್ಧತಿ, ಜೀವನ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ನಾಡಿನ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೂ ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ವಿಚಾರ ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ತುಳುನಾಡಿನ ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆ ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ತಂದೆಯ ವಂಶದ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ಪಿತೃಮೂಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ತುಳುನಾಡಿನ ಕೆಲವು ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ವಂಶದ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ಮಾತೃಮೂಲ ಅಥವಾ ಅಳಿಯಸಂತಾನ ಪರಂಪರೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ತಾಯಿಮನೆ, ಬರಿ, ಮನೆತನ, ಕುಟುಂಬದ ಮಾತೃಮೂಲ ಕೊಂಡಿ, ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ಥಾನ, ಕುಟುಂಬದ ನಿರಂತರತೆ ಮತ್ತು ವಂಶದ ಜೀವಂತ ಗುರುತಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ತುಳುನಾಡಿನ ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಆಸ್ತಿ ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿಧಾನ ಎಂದು ನೋಡುವುದು ಅದರ ವಿಶಾಲ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವಂತಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಇದು ಕೇವಲ ಕಾನೂನು ಅಥವಾ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ರಚನೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಶಿಸ್ತು, ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯದ ಕೊಂಡಿ, ಬದುಕಿನ ತತ್ವ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಾಗರಿಕತೆ. ತಾಯಿಯ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ, ಬಾರಿಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಮನೆತನದ ಗುರುತಿನಲ್ಲಿ, ಹಿರಿಯರು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಕುಟುಂಬ ಶಿಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಂಶದ ಜೀವಂತ ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪರಂಪರೆ ಬದುಕುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂತು.
ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ತುಳುನಾಡನ್ನು “ಅಪ್ಪೆ ಬೇರ್ ದ ತುಳುನಾಡ್” ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪದಪ್ರಯೋಗವಲ್ಲ; ಅದು ಮಾತೃಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೀವಂತ ಘೋಷಣೆ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಆಧಾರಗಳಾದ ಕುಲಾಚಾರ, ಧರ್ಮಾಚಾರ ಮತ್ತು ದೇಶಾಚಾರಗಳ ಕುರಿತು ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಿತು. ಈ ಮೂರು ಕೇವಲ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲ; ಇವು ಮಾನವನನ್ನು ಅವನ ಮೂಲದೊಂದಿಗೆ ಕೊಂಡಿ ಹಾಕುವ ಜೀವಂತ ಪರಂಪರೆಯ ಕಂಬಗಳು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು. ಆದರೆ ತುಳುನಾಡಿನ ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ, ಈ ಮೂರರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕುಲಾಚಾರ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಹಲವು ವಿದ್ವಾಂಸರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು.
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಧರ್ಮವನ್ನಾದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು. ತನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು. ಪೂಜೆಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು. ದೇವರ ಹೆಸರು ಬದಲಾಗಬಹುದು. ಆರಾಧನೆಯ ವಿಧಾನ ಬದಲಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದ ಕುಲ, ವಂಶ, ಹಿರಿಯರ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧ, ಕುಟುಂಬದ ಪರಂಪರೆ – ಇವುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮವು ನಂಬಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದದ್ದು; ಕುಲವು ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದದ್ದು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ “ಧರ್ಮ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು, ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಕುಲವನ್ನು ಅಲ್ಲ” ಎಂಬ ವಿಚಾರವೂ ಚರ್ಚೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿತು.
ಕುಲಾಚಾರ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ, ವಂಶ ಅಥವಾ ಕುಲದಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಪಾರಂಪರಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು. ಕುಟುಂಬದ ದೈವ ಆರಾಧನೆ, ಹಿರಿಯರು ಅನುಸರಿಸಿದ ಜೀವನ ಶಿಸ್ತು, ಮದುವೆ-ಮರಣ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು, ಕುಟುಂಬದ ನಿಯಮಗಳು, ಪಿತೃಸ್ಮರಣೆ, ವಂಶದ ಆರಾಧನಾ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕುಲಾಚಾರದ ಭಾಗ. ಆದರೆ ಕುಲಾಚಾರವನ್ನು ಕೇವಲ ಪೂಜೆ ಅಥವಾ ವಿಧಿ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಕುಲಾಚಾರ ಎಂದರೆ ಒಂದು ವಂಶದ ಜೀವಂತ ಸ್ಮೃತಿ, ಕುಟುಂಬದ ಆತ್ಮೀಯ ಶಿಸ್ತು, ಹಿರಿಯರ ಬದುಕಿನ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೊಂಡಿ ಎಂಬ ನಿರೂಪಣೆ ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಯಿತು.
ತುಳುನಾಡಿನ ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕುಲಪರಂಪರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಅರ್ಥ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಂಶದ ಸ್ಮೃತಿ ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ತಾಯಿಯ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ, ಬಾರಿಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಮನೆತನದ ಗುರುತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದೇ ತುಳುನಾಡಿನ ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆಯ ಆತ್ಮ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
ಮಾನವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರಿಂದ ಬರುವ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಜೈವಿಕವಾಗಿ DNA ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನವು ಕೇವಲ ಜೈವಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದ ಸ್ಮೃತಿ, ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಆರಾಧನೆ, ಜೀವನ ಶಿಸ್ತು, ಹಿರಿಯರ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಕುಲಾಚಾರ, ಧರ್ಮಾಚಾರ ಮತ್ತು ದೇಶಾಚಾರ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯೂ ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರ ಪ್ರಭಾವ, ಪೀಳಿಗೆಯ ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಕೆಲವರು ಹಿರಿಯರ ಸ್ಪಂದನ, ಪೂರ್ವಜರ ಶಕ್ತಿ, ವಂಶದ ಫ್ರೀಕ್ವೆನ್ಸಿ ಎಂಬ ರೂಪಕ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ಹಿರಿಯರು ದೇಹದಿಂದ ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿ ಕುಟುಂಬದೊಳಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ತಾತ್ವಿಕ ನಿರೂಪಣೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬಂತು.
ಕುಲಾಚಾರದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೂರವಾದರೆ, ತನ್ನ ವಂಶದ ಆಂತರಿಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೊಂಡಿಯಿಂದ ದೂರವಾದಂತೆ ಎಂಬ ಪರಂಪರೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೂ ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಹಿರಿಯರು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಜೀವನ ಮಾರ್ಗ, ಕುಟುಂಬದ ಶಿಸ್ತು, ಪಿತೃಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ವಂಶದ ಪರಂಪರೆಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧ ದುರ್ಬಲವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ತಾತ್ವಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು.
ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ “ಆಚಾರಃ ಪರಮೋ ಧರ್ಮಃ” – ಆಚಾರವೇ ಪರಮ ಧರ್ಮ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಲಾಚಾರ – ವಂಶದ ಕೊಂಡಿ, ಧರ್ಮಾಚಾರ – ಆತ್ಮದ ಮಾರ್ಗ, ದೇಶಾಚಾರ – ನಾಡಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನೆಲೆ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿತು. ಆದರೆ ತುಳುನಾಡಿನ ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ, ಕುಲಾಚಾರವೇ ವಂಶದ ಆತ್ಮ, ಕುಲಾಚಾರವೇ ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆಯ ಜೀವಂತ ಕೊಂಡಿ, ಕುಲಾಚಾರವೇ ಹಿರಿಯರ ಸ್ಮೃತಿಯ ಸ್ಪಂದನ ಎಂಬ ವಿಚಾರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತುಳು ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಯ ಅವಲೋಕನವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂತು.
ಬಪ್ಪನಾಡು ಶ್ರೀ ದುರ್ಗಾಪರಮೇಶ್ವರಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತುಳು ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿ ತುಳುನಾಡಿನ ಮಾತೃಮೂಲ ಪರಂಪರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಒಂದು ಬದುಕಿನ ತತ್ವ, ಒಂದು ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯದ ಆತ್ಮ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿತು.