Mangalore Special Economic Zone (MSEZ) ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪೀಳಿಗೆಯ ಜೀವನಾಧಾರವಾಗಿದ್ದ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳಾಂತರಿತ ರೈತ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇಂದು ಗಂಭೀರ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ. ತಮ್ಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಾಯಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಕುಟುಂಬಗಳು ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಮೂಲಭೂತ ಭರವಸೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ವೇದನೆಯಾಗಿದೆ.
ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ Rehabilitation and Resettlement (R&R) ನೀತಿ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಆದೇಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಭೂಸ್ವಾಧೀನದಿಂದ ಬಾಧಿತರಾದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಒಂದು ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಯಮವಿದೆ. ಈ ಭರವಸೆಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಆದೇಶಗಳು, ಲೀಸ್ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಮತ್ತು ನೀತಿ ಪ್ರಾವಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ದಾಖಲೆಬದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ಭರವಸೆಗಳು ಕೇವಲ ದಾಖಲೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಬಾರದಿರುವುದು ಸ್ಥಳಾಂತರಿತ ಕುಟುಂಬಗಳ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಂಬಂಧಿತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಗಮನಕ್ಕೆ ಹಲವು ಬಾರಿ ತರಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕ್ರಮಗಳು ಕೈಗೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. Department of Public Enterprises ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ Ministry of Petroleum and Natural Gas ಗೆ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿರುವುದು ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಆದರೂ, ಇಂದಿನ ತನಕ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ಧಾರ ಅಥವಾ ಅನುಷ್ಠಾನಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕುಟುಂಬಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ.
GMPL ಸಂಸ್ಥೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಸರ್ಕಾರದ R&R ನೀತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಥಳೀಯರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಭೂಮಿ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ, ಅದೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳೀಯ ರೈತ ಕುಟುಂಬಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ನಿರ್ವಾಸಿತರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ತೋರುತ್ತಿರುವುದು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಿದೆ.
ಸ್ಥಳಾಂತರಿತ ಕುಟುಂಬಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಉದ್ಯೋಗವೇ ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮುಖ್ಯ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನಂಬಿ ತಮ್ಮ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇಂದು ಉದ್ಯೋಗದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಮಯಾವಧಿ ಅಥವಾ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಅವರ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.
ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, GMPL ಸಂಸ್ಥೆಯ ವರ್ತನೆ ಸ್ಥಳೀಯ ರೈತ ಕುಟುಂಬಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಧೋರಣೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಅನುಮಾನಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳು ಮತ್ತು ಭರವಸೆಗಳು ನೆಲಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಈ ವಿಷಯವು ಕೇವಲ ಉದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ, ಸರ್ಕಾರದ ಭರವಸೆಗಳ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ರೈತ ಕುಟುಂಬಗಳ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ.